მართლმადიდებელთა ასოციაცია "ბეთლემი"
under_menu
left_bar_header

mtatsmindelebi venakhii venakhii tv radio iveria





აღდგომიდან მე-5 შვიდეული. ოთხშაბათი. ხმა მე-4. საკ.: ლიტ. - საქ. 32 დას. XIII, 13-24. ინ. 18 დას. VI, 5-14. მოწ. - 2 ტიმ. 292 დას. II, 1-10. ინ. 52 დას. XV, 17 - XVI, 2.

day_icon   

ხსენება ქალწულმოწამისა პელაგია ტარსიელისა (დაახლ. 290); მღვდელმოწამისა ერაზმისა, თორმიელი ეპისკოპოსისა (303); მღვდელმოწამისა ალვიანე ანეელი ეპისკოპოსისა, და მოწაფეთა მისთა (304); მღვდელმოწამისა სილვანე ღაზელი ეპისკოპოსისა, და მისთანა 40-თა მოწამეთა (311).

 



წმიდა ქალწული პელაგია III საუკუნეში ცხოვრობდა, ქ. ტარსში, მცირე აზიაში. იგი დიდგვაროვან წარმართთა ოჯახში დაიბადა და აღიზარდა, მაგრამ მოისმინა რა ერთხელ, ნაცნობებთან, ქადაგება იესო ქრისტეს შესახებ, აღიარა ჭეშმარიტი სარწმუნოება, გადაწყვიტა, ქალწულება დაემარხა და თავი უფლისთვის მიეძღვნა. ერთ დღეს, იმპერატორ დიოკლეტიანეს მემკვიდრემ (შვილობილმა) დაინახა პელაგია, მოიხიბლა მისი სილამაზით და გადაწყვიტა, ცოლად შეერთო. მაგრამ ქალწულმა უპასუხა, რომ იგი უკვე დაწინდულია ზეციურ საქმროზე, იესო ქრისტეზე და რომ ამქვეყნიურ ქორწინებაზე უარს ამბობდა. ასეთმა პასუხმა განარისხა ჭაბუკი, მაგრამ გადაწყვიტა, ერთხანს ედროვებინა პელაგიასთვის, იმ იმედით, რომ იგი აზრს შეიცვლიდა. ამასობაში, პელაგიამ სთხოვა დედას,  აღმზრდელ ძიძასთან გაეშვა; სინამდვილეში კი იგი იმედოვნებდა, მოეძებნა ტარსის ეპისკოპოსი, კლინონი, რომელიც, ქრისტიანთა დევნის გამო, მთაში იყო გახიზნული და ქრისტეს ნათელი მიეღო. ეპისკოპოს კლინონის სახე პელაგიას ძილში გამოეცხადა და გონებაში ღრმად აღებეჭდა. წმიდა პელაგია ძიძასთან ეტლით გაემართა, მდიდრულ სამოსში გამოწყობილი, მსახურთა ამალის თანხლებით, როგორც დედამისმა ისურვა. ღვთის ბრძანებით, ეპისკოპოსი კლინონი წმიდა პელაგიას შესახვედრად გამოვიდა. პელაგიამ მაშინვე იცნო იგი, ფერხთით ჩაუვარდა და ნათლობა სთხოვა. ეპოსკოპოსის ლოცვით, მიწიდან გადმოედინა წყლის ნაკადული. კლინონმა ნათლობის საიდუმლო აღასრულა. ნათლობის დროს ზეციდან ანგელოზები მოევლინენ და ღვთის რჩეული ნათლის საბურველით შემოსეს. ეპისკოპოსმა კლინონმა პელაგია ქრისტეს წმიდა სისხლსა და ხორცსაც აზიარა, მასთან ერთად აღავლინა სამადლობელი ლოცვა ღვთისადმი და გაუშვა, რათა ქალწულს გზა გაეგრძელებინა. მსახურებთან დაბრუნებულმა პელაგიამ მათ ქრისტეს რწმენა უქადაგა და მრავალი მათგანი ჭეშმარიტ სარწმუნოებაზე მოაქცია. იგი ცდილობდა, დედაც მოექცია ქრისტიანობაზე, მაგრამ ამაოდ. გამძვინვარებულმა დედამ მსახური გაგზავნა მეფის შვილთან და შეატყობინა, რომ პელაგია ქრისტიანია და არ სურს მისი ცოლობა. ჭაბუკი მიხვდა, რომ პელაგია მისთვის დაკარგული იყო, მაგრამ არ ისურვა, მისი სატანჯველად გადაცემა და თავად გაიგმირა გული მახვილით. მაშინ დედამ, შეეშინდა რა დიოკლეტიანეს რისხვისა, შეკრა ასული და დიოკლეტიანეს სამსჯავროს წინაშე წარადგინა, როგორც ქრისტიანი და ტახტის მემკვიდრის სიკვდილში, ვითომდა, დამნაშავე. იმპერატორი მოიხიბლა ქალწულის უჩვეულო სილამაზით და ცდილობდა, უარი ეთქმევინებინა ქრისტეს სარწმუნოებაზე, ჰპირდებოდა ყველანაირ მიწიერ სიდიადეს და თავისი პირველი ცოლობაც შესთავაზა. მაგრამ წმინდა ქალწულმა სასტიკი უარი განუცხადა დიოკლეტიანეს და უთხრა, რომ არანაირ მიწიერ სიდიადეზე არ გაცვლიდა იგი იმ სამ ზეციურ გვირგვინს, რომელიც უფალმა განუმზადა: რწმენისთვის, ქალწულებისა და მოწამეობრივი აღსასრულისათვის. მაშინ დიოკლეტიანემ ბრძანა, ქალწული გავარვარებული სპილენძის ღუმელში დაეწვათ. ქალწულმა არ მისცა ნება ჯალათებს, მის სხეულს შეხებოდნენ და ლოცვითა და პირჯვრის გამოსახვით თავად შეაბიჯა გავარვარებულ ღუმელში. მისი სხეული გალღვა, როგორც მირონი და მთელი ქალაქი კეთილსურნელებით აავსო. ძვლები კი უვნებელი გადარჩა და წარმართებმა ქალაქიდან მოშორებით გადაყარეს. მაშინ უდაბნოდან მოვიდა 4 ლომი, რომლებიც წმიდა ძვლების გარშემო დასხდნენ და მის სიახლოვეს არავის აკარებდნენ: არც ფრინველებს და არც ცხოველებს. ლომები იქამდე იცავდნენ წმიდა ნაწილებს, სანამ იმ ადგილას ეპისკოპოსი კლინონი არ მივიდა. კლინონმა შეაგროვა წმიდა ნაწილები და პატივით დაკრძალა. წმიდა პელაგია მოწამეობრივად აღესრულა 290 წელს. კონსტანტინე დიდის მეფობისას (306-337), როდესაც შეწყდა ქრისტიანთა დევნა, წმიდა პელაგიას საფლავზე ტაძარი ააშენეს.


ტროპარი, ჴმა დ

ტარიგი შენი იესო პელაგია ჴმობდა ჴმითა მაღლითა: შენდა მსურის სიძეო ჩემო, და შენითა ძიებითა დავსთხევ სისხლთა ჩემთა, და თანა ჯუარს-ვეცმი, და თანა დავეფლვი შენდა ნათლის ღებითა, და მელმის შენ-თჳს, რათა ვსუფევდე შენთანა, და მოვსწყდები სახელისა შენისა-თჳს, რათა ვიდიდოცა შენთანა, არამედ ვითარცა მსხვერპლი უბიწო მიმითვალე, რომელი სურვილით მოვივლტი შენდა , მისითა მეოხებითა, ქრისტე ღმერთო, აცხოვნენ სულნი ჩუჱნნი.


კონდაკი, ჴმა გ

საწუთო ესე უგულებელს ჰყავ და ზეცათა კეთილთა ზიარ იქმენ, და გვირგვინი წამებისა მოიგე, პელაგია ყოვლად პატიოსანო, და ვითარცა ძღვენი შესწირენ ჴორცნი შენნი სისხლითა შეღებულნი მეუფისა ქრისტესა, და აწ მას ევედრე ჴსნად ჩუჱნდა ჭირთაგან, რომელნი აღვასრულებთ საჴსენებელსა შენსა.


 


right_bar_header

<  შაბათი 21/10/2017  >
calendar_days_header
ორშ სამ ოთხ ხუთ პარ შაბ კვრ
calendar_grid_header
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          
საეკლესიო / საერო

    day_icon
სულთმოფენობიდან მე-18 შვიდეული. პარასკევი. მარხვა. ხმა მე-8. საკ.: ლიტ. - ეფ. 234 დას. VI, 18-24. ლკ. 32 დას. VII, 31-35. ღირ. - გალ. 213 დას. V, 22 - VI, 2. მთ. 43 დას. XI, 27-30.
ხსენება ღირსისა პელაგია ელეონელისი; ღირსისა ტაისიასი; წმიდისა პელაგია ქალწულისა.